W tak słoneczny dzień nic nie mogło popsuć nam humorów. Pełni pozytywu zajmujemy swoje miejsca w samolocie, obieramy kurs na Malmø. Stewardessy informują nas, co robić w przypadku wodowania, gdyż pod nami przez najbliższą godzinę będzie Morze Bałtyckie. Jedyne, co zapamiętałem, to fakt, że w przedniej części pokładu są 2 wyjścia. Prawda, Kubik? Będąc w chmurach – dostrzegamy dwie, małe wyspy nieopodal Bornholmu. Były tak małe, że ledwo zauważalne. Co się później okazało, są to duńskie wyspy Christiansø oraz Frederiksø – należące do archipelagu Ertholmene. Wyspy zamieszkałe przez niecałe 100 osób. Nie mają dostępu do słodkiej wody. Posiadają sklep, małą elektrownię, bibliotekę oraz aptekę. Mają też pole namiotowe, na którym na pewno zawitam. Wyobrażacie sobie – tak mała wyspa, tak mało mieszkańców, a dookoła tylko świeża bałtycka bryza i otwarta woda? Niesamowite. W centrum Malmø wsiadamy w autokar, który zabierze nas w 3-godzinną podróż do miasta Göteborg. Już wyjaśniam, jak i skąd w ogóle pomysł, by tam się znaleźć. Wszystko zaczęło się w 2010 roku, kiedy Polskę odwiedził b-boy Tired – Jin Thercin, reprezentant jednej z najstarszych b-boyowych familii ze Skandynawii – Ultimate BBoys Crew. W tym roku organizowali w swoim mieście event All in One Break Jam 2012. Mając na to dobry budżet, postanowili zaprosić nas, jako gości z Polski. Wrzucając nas w Great8 zagościliśmy wśród takich ekip, jak Octagon, Ghost Crew czy La Smala.

Mijają nam kolejne godziny w autokarze. Mijają nam krajobrazy zachodniej Szwecji. Mijają nam kolejne plansze sudoku. Gdy zaczyna się ściemniać, dojeżdżamy na The Nils Ericson Terminal – autobusowy dworzec główny w Göteborgu. Odbiera nas team organizatorów i czerwonym Scooby-Doo vanem jedziemy do podmiejskiej dzielnicy Partille, gdzie odbyć ma się event i gdzie jest adres zakwaterowania dla zawodników z Great 8. Oprócz sali treningowej mamy do swojej dyspozycji cały obiekt, czyli m.in. sport spot. Po szybkim ogarnięciu się, kilku partiach tenisa stołowego udajemy się z Jinem do miasta na mały chill. Mijamy operę – kolos monument ocieplony niebieskim światłem. Co się okazuje, wystarczy 15-minutowy spacer, by zobaczyć starówkę i dwa najbardziej atrakcyjne miejsca miasta. Spacer dość mocno nas wygłodził – udajemy się zatem do niezłej knajpki na ciepłą bagietkę z sosem curry. Jin wciąż się uśmiecha, opowiada nam różne historie i mimo zmęczenia, jest wciąż pełen energii. Przemierzając miasto nocą mijamy ulicznych grajków i stale uśmiechniętych ludzi. Jin odstawia nas na miejsce i zapowiada, że wróci po nas rano na dalszą część zwiedzania drugiego, co do wielkości, miasta Szwecji. Na drugi dzień poznajemy na śniadaniu szwedzkie specjały, których za dużo mimo wszystko nie ma. Polecam szwedzki chleb tunnbrod. B-Boy Tired już czeka w samochodzie, ma nam pokazać najokazalszy sklep muzyczny w Skandynawii – Bengans Skivbutik. Spędzamy tam grube 3 godziny, wertując i szperając pośród ogromu winylowych krążków. Nie wyszliśmy z pustymi rękoma – całe szczęście. Cierpliwy Jin pokazuje nam jeszcze kilka skwerów, gdzie możemy odpocząć przed wieczornym eventem. Miejsce eventu zaczyna wypełniać się już sporą ilością tancerzy, którzy przybyli na eliminacje. Zaczynamy rozgrzewkę w wydzielonej sali, po czym wchodzimy do kół …

Do kwalifikacji przystąpiły 32. ekipy z całej Skandynawii, z których jury wybrało 8, które zmierzą się z Great8. W składzie sędziowskim zasiadł m.in. co raz bardziej znany b-boy Sunni (Soul Mavericks). Skandynawska scena jest bardzo taneczna. Ludzie poświęcają całą swą taneczną uwagę muzyce i płynnym umiejętnościom. W kole rozpoznajemy bliskiego nam przyjaciela – Hefa – który startuje dziś wspólnie z Octagon Crew. Walki ruszyły pełną parą. Przegrywamy ostatecznie w 3. rundzie z Grounded Crew (Norwegia) głosami 2:1. Stoczyliśmy naprawdę świeżą i energiczną walkę. Oprócz nas odpada mój faworyt – Octagon – w składzie Hefo, Escobar, Jeff i King Foolish. Ten ostatni jest zdecydowanie najlepszym graczem północnej Europy. W pełni pewny swojego arsenału, charyzmy i energii atakuje i zabija. Event wygrywa La Smala z Francji. Byłem zaskoczony widząc naprawdę dobry i surowy b-boying z kraju owianego teksasem i skakankami. Świeże koła, nowe znajomości. DJ w pełni doświadczony grał na wysokim poziomie. Uwierzcie, brakuje w naszym kraju takich po prostu jamów.

Nie narzekam na stan naszej sceny, gdyż jest zajebisty. Jednak to, jaki klimat panował tam, jest czymś, czego często nam brakuje. Mimo wszystko dobrze zaprezentowaliśmy Polskę, zebraliśmy sporo dobrych opinii, zbiliśmy jeszcze więcej piątek. W takim humorze udajemy się na after party do klubu Nefretiti. W rytmach nu-disco, chillując – łapiemy ostatnie chwile w Szwecji. Wczesnym rankiem znów autokar, znów senne trzy godziny. Mając jednak w zanadrzu kilka godzin, postanawiamy zobaczyć trzecie co do wielkości miasto jakim jest Malmø. Spacerem zmierzamy w stronę Turning Torso oraz Sundspromenaden. Widok i chwile tam spędzone były tak fenomenalne, że spóźniliśmy na pierwszy autobus na lotnisko. Widok na Bałtyk i most Öresund łączący Szwecję z Danią jest niepowtarzalny.

Szwecję zapamiętam z drogiej wody pitnej, wspaniałych, uśmiechniętych ludzi, świetnej komunikacji oraz niezapomnianych chwil. Dziękuję tym, którzy dzielili ze mną ten czas. Dziękuję za małe, grube Chinki; za spontaniczny szwedzki język; za wejście robotów do klubu; za grubasa z busa; za wszystko inne. Superthugs: Mietto, Bartek, Kubik. Do zobaczenia za rok w tym samym miejscu!

więcej na www.rockthetop.pl

Bboy Nevi, reprezentujący Cats Claw Crew. Pochodzi z małej wioski Rzekuń nieopodal Ostrołęki, a tańcem zajmuje się już około 9 lat. Rozmawiamy o Circle Prinz Poland, Dance Fucks Politics , nadchodzących Konfrontacjach we Wrocławiu. Alek mówi o swoim postrzeganiu wielu ważnych aspektów.

Dlaczego Nevi?
Nevi to skrót od angielskiego słowa Niveous czyli śnieżny/biały. Jest to związane z moim nazwiskiem, a także z tym, do czego dąże w b-boyingu czyli do stylu gładkiego i czystego niczym płatki śniegu.

Do czego jeszcze dążysz w tańcu? Nad czym spędzasz większość czasu na sali?
Dobre pytanie. W tańcu dążę przede wszystkim do tego, by czerpać jak największą przyjemność, by wyzwalać w sobie emocje w jak najlepszym wydaniu i jak najszczerzej wyrażać siebie, swe wnętrze. Na sali większość czasu spędzam na freestyle'owaniu do muzyki, która mnie prowadzi. Staram się zapamiętać wszystko, co w danej chwili zrobiłem, by być jak najbardziej świadomym tego co tworzę.

Alek, co jest najtrudniejsze w pracy nad sobą?
Myślę, że w pracy nad sobą najtrudniejsze jest znalezienie wewnętrznego spokoju, pozbycie się myśli o przyszłości i przeszłości, a tym samym wejście w pełni w obecny moment.

Podobną rzecz powiedział mi kiedyś Trac2. Bycie tu i teraz. Jakie czynniki pozwalają Tobie pozbyć się myśli o przeszłości, przyszłości?
Z pewnością skupienie się na własnym oddechu, ponieważ to on jest życiem, dlatego tym samym wkraczam na ścieżkę teraźniejszości. Każdy ruch, każda aktywność odpycha ode mnie wszelkie myśli, więc kiedy tańczę, gram na gitarze czy nawet śpiewam mój umysł całkowicie się oczyszcza.

Oddech. Oddech jest transporterem energii, którą dysponujesz. Taki jest Twój styl - energiczny, sprecyzowany. Masz jakiś system treningowy?
Hmm... Do treningu podchodzę na luzie i staram się nie planować zbyt dużo, jednak jak mawiał Arnold Schwarzenegger - lepiej mieć jakiś plan niż żadnego. Włączam muzykę - najpierw trenuję ruchy, które już zapamiętałem i mogę nimi tańczyć. Czasami trenuję to, co w danej chwili przyjdzie mi do głowy, a zawsze na koniec treningu pozwalam muzyce, by mnie poprowadziła. W tym czasie zapamiętuję jak najwięcej ruchów, które się wyłoniły, by potem móc nimi freestylować.

Circle Prinz 2007. Widziałem wtedy Ciebie pierwszy raz w akcji. Zapewne nie tylko ja. Od tamtego czasu co się zmieniło? Jak to wydarzenie wpłynęło na Twój dalszy rozwój?
Ojj dużo... Zacznę od tego, że była to jedna z tych imprez, które miały swój niepowtarzalny klimat. Pamiętam jak dziś, gdy robiłem seta i czułem, jak ludzie są ze mną, wspierają mnie. Teraz rzadko kiedy zdarza się, żeby na imprezie w Polsce panowała taka atmosfera. To wydarzenie utwierdziło mnie w przekonaniu, że b-boyem pozostanę do końca życia. A co się zmieniło? Nic z wyjątkiem tego, że wtedy byłem nieświadomy, a teraz moja wiedza, doświadczenie, percepcja, intelekt, charakter i wnętrze jest o wiele bardzej rozwinięte.  

Wspomniałeś o bardzo ważnej rzeczy - klimat, atmosfera. CP 2007 było chyba jedną z najlepszych imprez w historii polskiej sceny. Ludzie doceniali bardziej, przyjeżdżali na jam, przyjeżdżali ten klimat tworzyć. Teraz często o klimat walczą prowadzący bądź tego klimatu nie ma. Bardzo często. Co jest tego przyczyną, Alek?
Myślę, że przyczyną jest chęć wygranej, a ten który zrobi coś dobrego, nie zawsze jest doceniany z powodu znajomości. Ludzie w Polsce się znają, mają swoich faworytów lub po prostu ziomków i każdy każdemu próbuje dogryść, tak, żeby wygrała osoba którą "ja lubie", a nie inna. Gdyby nikt się nie znał, klimat byłby lepszy, takie jest moje zdanie.

Ciekawe. Ostatnio miała miejsce akcja DFP, pod którą się podpisałeś. Skąd pomysł na tę organizację?
O to musisz zapytać Meksa, bo on był jej organizatorem, a podpisałem się pod nią, bo również uważam, że oficjalny klip top 10 setów powinien po pierwsze wyglądać inaczej, a po drugie nie powinno się go nazywać klipem , który jest oficjalny z Polski idzie w świat i ogląda go cały świat. Po trzecie dobrą inicjatywą było zrobienie drugiego klipu, który byłby bardziej obiektywny, jednak sam nie wiedziałem, że to będzie nazywać się tak ostro i zakończy ostrą dyskusją. Jednak, jak już wspominałem na forum, stoję po stronie prawdy i nie boje się tego, co wcale nie znaczy, że nie darzę wielkim szacunkiem b-boys, którzy znaleźli się na klipie czy też go zrobili.  Tańczę dla siebie, nie zależy mi na byciu na takim klipie, więc kto używa tego argumentu, że my nie pojawiliśmy się na klipie i dlatego stworzyliśmy taką organizację jest dla mnie śmieszny.

Dobrze jest mieć swoje stanowisko i umieć je bronić. Zmienię temat. Również pochodzę z małej miejscowości. Czy małomiasteczkowa mentalność ma wpływ na Twój charakter, osobowość? Czy dystansuje Ciebie od wielu spraw?
Z pewnością. Zauważyłem, że ludzie z większych miast mają dużo i zazwyczaj nie muszą się starać o wiele. Podczas, gdy ja czasami muszę dojeżdżać na trening kilka kilometrów autobusem z wielkim sprzętem, który ustawiać trzeba pół treningu, a i tak nie wiadomo, czy zadziała i jeżeli się uda to trenuje na maksa. Ludzie z małych miast są też bardziej wyciszeni, a jak wiadomo - milczenie jest złotem.

Alek, wybierasz się na Konfrontacje, gdzie zasilisz grono FUTURE TEAM. Będziesz stał w linii z młodszymi od siebie. Twoje odczucia? Jesteś tym, który może poprowadzić FUTURE TEAM?
Moje odczucia są jak najbardziej pozytywne. Chcę dobrze się zaprezentować i powalczyć w bitwach ekipowych. Nie ukrywam, że słowo future mnie razi, bo jak wspominiałem staram się być w pełni w PRESENT, jednak myślę, że formy nie mają znaczenia. Ważne, żeby dobrze się bawić, dlatego tam jadę. Jeżeli młodsi się zgodzą na to, bym przodował, to czemu nie, mam trochę więcej od nich doświadczenia.

Już wiem, że wpływ na Twoją twórczość ma muzyka, Twoje miasto, odpowiednia atmosfera i stan umysłu. Co lub kto jeszcze ma na Ciebie wpływ? Twoje inspiracje?
Emocje, a jeżeli chodzi o środowisko i osoby, z którymi mam do czynienia jest to z pewnością moja ekipa. Oprócz niej inspirowałem się K-Melem, Yanem, Kirkiem, Bornem. Jednak teraz już nawet nie biorę ich pod uwagę, bo wywarli na mnie wystarczający wpływ. Ostatnio zainspirował mnie Minnessota Joe, ponieważ zauważyłem w nim cząstke tego, do czego dążę w tańcu, a czego zapomniałem dodać wcześniej. Jest to wszechstronność połączona z muzykalnością.

W taki sposób dotarliśmy do końca. Dziękuję, Alek! Coś od siebie?
Pozdrawiam wszystkich ludzi, dzięki którym się uśmiecham, moją ekipę, wszystkie prawdziwe bboyowe ekipy, moich uczniów ze szkółki i moją całą rodzinę! Zapraszam na zajęcia b-boyowe w Ostrołęce i zachęcam do przeczytania mojej książki "Soulight", kiedy ją wreszcie skończę, Dzięki wielkie, Peace!

Na początek - Wolne Miasto Christiania - samostanowiące się miejsce w jednej z dzielnic Kopenhagi. Przy wejściu wita nas tablica z informacją: "Green District / Do not take photos, just have fun!", a tuż za nią stoiska z mega ilością zielonego stuffu. Korytarzami pośród artystycznie zaaranżowanych garnizonów kierujemy się nad staw, gdzie udaje nam się chwilę wychillować. Christiania to miejsce jakby nieistniejące. Rzadko zdarza się, by wchodząc na jakiś obszar miało się wrażenie, jakby wchodziło się do całkiem nowego świata. To miejsce z bajki. Ludzie żyją z tego, co wyprodukują, żyjąc ze sztuki. Nie płacąc podatków, mają własne szkoły, przedszkola, pocztę ... Zdrowe, prawda? W samym centrum stolicy. Opuszczamy po czasie "naszą bajkę", dziękując za gościnę. Kolejnym punktem jest starówka. Starówka robiąca wrażenie. Poza turystami można dostrzec, jak mocno rząd inwestuje w rozwój miasta i jego wygląd. Nie będę zagłębiał się w to, co widziałem. Do Kopenhagi można dostać się na kilka sposobów: prom (Świnoujście) czy samolotem (bezpośrednio ze Szczecina, Krakowa bądź pośrednio do Malmö Sturup). Jedźcie, zobaczcie. Koniecznie.

Naszym ostatnim przystankiem jest VEGA - miejsce tegorocznych finałów Floor Wars. Zatem odbieramy Back Stage Passes i udajemy się na krótki odpoczynek przed walkami. Miejsce bardzo trafione. Główne miejsce walk znajdowało się na piętrze - otoczone balkonem, co rozładowywało nieco tłok i ścisk. Nieopodal Swift Rock Shop z dobrymi ciuszkami o europejskich (niestety) cenach. Na parterze odbywał się Top Rock Contest, w którym spontanicznie wziąłem udział. Zanim jednak doszło do jakichkolwiek kategorii, udało się nam wdać w konstryktuwne rozmowy z naszym dobrym przyjacielem od lat, Dyzee'm (Supernaturalz), który tego dnia sędziował zawody. Po raz pierwszy Floor Wars odbywało się trybem 2-dniowym. Pierwszego dnia (piątek) miały miejsce solowe eliminacje do R16 2012, które zgarnął UzeeRock (Tatanaka). Sobotnie finały w kategorii 3vs3 to z początku eliminacje, z których wyłoniono 8 ekip (spośród 70). Ekipy te dołączyły do Great8, które tworzyły takie ekipy, jak: Fusion Mind Killer (Korea), De Klan (Włochy), Natural Effects (Dania), Soul Maverics (Wielka Brytania), Melting Force (Francja), Tatanaka (Ukraina), MF Kidz (Stany Zjednoczone) oraz Sinior Skład Family (Polska).

Mieliśmy niesamowity zaszczyt zasilić grono ośmiu zaproszonych ekip. Takie sytuacje wzmacniają Ciebie podwójnie. Top Rock Contest odbywał się równocześnie z eliminacjami 3vs3, zatem miałem sporo czasu. Zapisało się ok. 50 uczestników, któzy po jednej solowej prezentacji musieli czekać na werdykt sędziów. Wybierali oni 16stkę do bitew. Wśród niej znalazłem się i ja. Traktując to jako rozgrzewkę i dobrą zabawę, mając za sobą wspacie swojej ekipy udało mi się wywalczyć podium - 3. miejsce. Niesamowitym plusem całych zawodów był DJ UraGun (Dope Shit Productionz). To on nakręcał całą imprezę, dosłownie nakręcał! W taki sposób doczekaliśmy się finałów 3vs3. W losowaniu trafiliśmy na mocną trójkę z South B-Boys Front (Ukraina). Do trzeciej rundy prowadziliśmy wyrównaną walkę, później Ukraina przebiła nas i ostatecznie przegraliśmy walkę - mimo wszystko dobrze odebraną przez innych. Całe zawody wygrała trójka z Natural Effects w składzie Sonic, Neguin i Jeff.  Większości walk nie widziałem, czego nie żałuję. Mało taneczne walki. Mało przekonujący b-boys, jako tancerze. Moje pojmowanie tańca mieści się w nieco innych kategoriach, niż to, co widziałem na Floor Wars. Spośród setki "takich samych b-boys" wyróżniało się tylko kilka osób, które były kompletnymi tancerzami. Brak dobrego prowadzącego, jak i spore opóźnienie zawodów powodowało spadek ciśnienia imprezy i senność. After Party odbyło się w swoim zakresie - w polskim klimacie! Wczesna pobudka, gdyż z lotniska w Kopenhadze udać miałem się właśnie do Krakowa porannym lotem. Szkoda, że w metrze (na do widzenia) spotkał mnie kontroler biletów, ha! Jednak udało mi się uniknąć całej nieprzyjemnej sytuacji w bardzo prosty sposób. Warto udać się na Floor Wars. Są to zawody mianem legendarnych i uchodzą za jedne z najlepszych na starym kontynencie. Opłaca się w nich uczestniczyć! Mam nadzieję, że jeszcze się tam zjawię! Ogromne podziękowania dla Hefa i Rafsona - jesteśmy waszymi dłużnikami, bracia! Pozdrowienia dla Sune, Kamila. Pokój.

KONFRONTACJE IV – International Break Dance Festival - April 13-15.2012 Wroclaw City

Details:

FRIDAY (13.04.2012)

SATURDAY (14.04.201)

Konfrontacje IV - crew vs crew, Generation Battle
START: 15.00
Venue: Centrum Kultury Agora, ul. Serbska 5a
Entrance: 25 PLN/7 EUROs ( 2 days )
Ater Party: Klub Muzyczny Plan B, (uczestnicy imprezy wjazd free).

DJ Przeplach aka Plash (Stylowa Spółka Społem), DJ Renegade (Soul Mavericks – Anglia)

SUNDAY (15.04.2012)

Workshops: Poe One (Style Elements, USA) – Venue: CK Agora, ul. Serbska 5a.
„Seven 2 smoke” (IBE – Holandia) preelimination round!
START: 15.00
Venue: Przestrzeń muzyczna Puzzle, Przejście Garncarskie 2
Entrance: 10 zł/3 Euros (Sunday only)

Info: www.konfrontacje.org www.facebook.com/konfrontacjebbbb
Facebook: www.facebook.com/events/324295214268936/
Sponsors:
- Dolnośląska Szkoła Wyższa / www.dsw.edu.pl
- PINCH Energy Drink / www.pinchenergy.com
- Diil / www.hempszop.pl
- Stay True /  www.staytrueshop.pl
- Seventy One / www.seventyone.pl
- Wroclove / www.wroclove.eu
- The Bboy Spot Europe / www.thebboyspot.eu
Partners:
- Wydział Kultury Miasta Wrocław / www.wroclaw.pl
- Program „Młodzież w działaniu” / www.mlodziez.org.pl
- Stowarzyszenie Sempre Avanti / www.semperavanti.org
- Centrum Kultury Agora / www.ckagora.pl
- Klub Muzyczny Plan B / www.planbclub.pl
- Przestrzeń Muzyczna Puzzle / www.facebook.com/klubpuzzle
- Hostel Cinnamon / www.cinnamonhostel.com
Media:
- Trendy Magazyn / www.trendymagazyn.pl
- Break.pl / www.break.pl
- Don’t Panic / www.dontpaniconline.pl/wroclaw
- Radio LUZ / www.radioluz.pwr.wroc.pl
- PIK Wrocław / www.pik.wroclaw.pl
- Bboy Magazine / www.bboymagazine.com
- Radio BIT / www.pik.wroclaw.pl
Promoters:
Funky Masons / www.funkymasons.com
Raw Bgirls / www.facebook.com/rawbgirls

"Czym jest przepływ? Przepływ czego? Impulsów, płynów, energii? Przepływ gdzie? W ciele, w umyśle, w przestrzeni? Na czym polega, jak go osiągnąć? Zarówno te, jak i setki innych pytań nurtowały mnie od długiego czasu. Skłoniło mnie to do rozpoczęcia badań nad tym – nazwijmy to – zjawiskiem. Podjąłem prace nad projektem badawczym dotyczącym stricte przepływu (flow)." fragment tekstu

Początek roku zawsze wspominam sennie. Mam mieszane uczucia, co do zimy. Styczeń był pracowity: sporo treningów, współpraca z teatrem, kilka wyjazdów. Rozpoczął się luty, a mając za pasem zimową sesję egzaminacyjną ruszyłem w trasę. Po raz kolejny. Odwiedziłem braci ze Szczecina - tak na początek. To miejsce zawsze będzie miało dla mnie pierwszorzędne znaczenie. Następnie Polskie Koleje Państwowe dowiozły mnie do Słupska, gdzie miałem okazję poprowadzić warsztaty. Tym razem w "najlepszej szkółce na Pomorzu", prowadzonej przez Pawła "Pawlotti" Kamińskiego. Uznana za najlepszą nie bez powodu. Fakt faktem, nie widziałem innych, ale dzieciaki wywarły na mnie ogromne wrażenie. Późną nocą zlądowałem w Drezdenku, by móc tutaj potrenować z największą po dziś dzień moją inspiracją oraz uczniami Sinior School. Kolejnym punktem na trasie było Kutno. Tam warsztaty, a zaraz po nich B-Boyowe Konfrontacje 4, gdzie zasiadłem obok Pirata oraz Wezyra, by sędziować ten event. Dziękuję Wam za to. Dziękuję również wszystkim, którzy całe B-Boyowe Konfrontacje inspirowali mnie i dali energię. Energię, którą spożytkowałem w kolejnym mieście. Z Kutna ruszyłem do Ostrowca Św., gdzie na zaproszenie b-boy Kamilo miałem okazję prowadzić 3-dniowe warsztaty. Z bardzo pracowitą młodzieżą. Dziękuję przede wszystkim Basi (SS.F). Dozgonnie dziękuję. One love for February!